Vergroting wordt weergegeven met een getal en geeft aan hoe groot een object lijkt wanneer men erdoorheen kijkt met een verrekijker. Bij een vergrotingsfactor van 8x lijkt een onderwerp dat 800 meter ver weg is bijvoorbeeld alsof het slechts 100 meter ver is. Vergrotingsfactoren van 8x tot 10x zorgen voor gemakkelijk kijken, zowel buiten als binnen, terwijl een hogere vergroting een absoluut vaste hand of een soort steun vereist voor comfortabel kijken.

De diameter van de objectieflens – in combinatie met de kwaliteit van de prisma- en lenscoatings – bepaalt hoeveel licht er verzameld kan worden om een beeld te vormen. Voor gebruik overdag wordt een lensdiameter van 21–25 mm aanbevolen, maar voor omstandigheden met weinig licht biedt 35-50 mm een betere prestatie.

Het werkelijke gezichtsveld is de hoek van het zichtveld gemeten in graden en geeft aan hoe groot het zichtbare veld is op een afstand van 1000 m van het waarnemingspunt. Soms wordt het gezichtsveld ook uitgedrukt als breedte (in meters).

De uittredepupil is de diameter van de lichtbundel die zichtbaar is door het oculair. Het wordt berekend door de diameter van de objectieflens te delen door de vergrotingsfactor. Hoe groter de diameter van de uittredepupil, hoe helderder het beeld dat wordt waargenomen. Een uittredepupil van 2–3 mm is voldoende voor gebruik overdag, terwijl bij weinig licht een uittredepupil van 5–7 mm de voorkeur heeft. Bijvoorbeeld, bij 8×42 verrekijkers: 42 gedeeld door 8 = 5,3 mm.

Helderheid is een relatieve waarde, verkregen door de diameter van de uittredepupil te kwadrateren. Grotere relatieve helderheidswaarden produceren over het algemeen helderdere beelden. Dit is echter niet altijd het geval, aangezien de hoeveelheid licht die het oog kan opnemen afhankelijk is van de werkelijke diameter van de pupil, die varieert tussen lichte en donkere omgevingen.

De modelnamen geven een overzicht van de belangrijkste kenmerken. Zo betekent de beschrijving 10×42 EXPS I dat het model een 10× vergroting biedt en een objectieflensdiameter van 42 mm heeft. Om de uittredepupil te berekenen, deel je 42 door 10 = 4,2 mm.

Oogafstand is de afstand van de achterste oculairlens tot het oogpunt. Een langere oogafstand zorgt voor comfortabel kijken en gemakkelijk gebruik zonder dat het beeld wegvalt. Onvoldoende oogafstand resulteert in verlies van gezichtsveld. Voor gebruikers die een bril dragen, wordt een oogafstand van ten minste 14 mm aanbevolen.

Porroprisma (links): Grote lenzen produceren haarscherpe, heldere beelden met uitstekende kwaliteit en een duidelijk dieptezicht. Dakprisma (rechts): Het licht wordt direct uitgelijnd met het oculair, waardoor deze verrekijkers lichter en compacter gemaakt kunnen worden.

De kortste afstand waarop een verrekijker scherp kan stellen wordt de minimale scherpstelafstand genoemd. Bij het observeren van dichtbij gelegen objecten zoals bloemen of insecten, zijn verrekijkers met een korte minimale scherpstelafstand — zoals de 8×42 PRO of de 10×42 PRO, die een minimale scherpstelafstand van 1,5 m hebben — handiger in gebruik.